Site in Rabot - Stad Gent

From gentCommonsWiki
Jump to: navigation, search

= "De Site" in Rabot, geeft tijdelijke invulling aan 3 projecten

URL = https://stad.gent/samenleven-welzijn-gezondheid/samenleven/samen-doen/tijdelijk-gebruik-van-publieke-ruimte-en-leegstaande-gebouwen/de-site

Beschrijving

1. Dienst Beleidsparticipatie:

"Een van de eerste - en spraakmakende -voorbeelden van een tijdelijke invulling was De Site in de wijk Rabot-Blaisantvest. Een oude betonnen fabrieksvloer van de voormalige Alcatel-site werd heringericht als een trefpunt voor de buurt, waar alle bewoners, verschillende bevolkingsgroepen, nationaliteiten en leeftijden elkaar kunnen ontmoeten. Naast de nodige infrastructuur (o.a. 3000 m² stadsakker, mini-moestuinen, een polyvalent sportterrein, containers als werf- en werkplaats, enz.) ontwikkelt de Site ook inhoudelijke projecten, zowel buurtgebonden als buurtoverstijgend. De betrokkenheid van buurtbewoners bij deze tijdelijke invulling maakt dat zij zich inzetten voor het onderhoud en de bescherming van hun woonomgeving. Wie voelt dat hij deel uitmaakt van zijn woonomgeving, zal zich sneller aangesproken voelen om ook werkelijk deel te nemen aan de organisatie ervan."


2. Stad Gent:

"In 2006 werden de fabrieksgebouwen van Alcatel Bell in de Gasmeterlaan afgebroken. Zo kwam er een groot terrein vrij midden in de wijk Rabot-Blaisantvest. De Stad en Tondelier Development nv willen deze site samen vernieuwen tot een duurzame woonwijk met een buurtsporthal, een kinderdagverblijf, jeugdlokalen en een park. Omdat er nog jaren van voorbereidend en studiewerk nodig was, zou de grote betonnen fabrieksvloer nog zo lang ongebruikt blijven.

Eind 2006 bundelden bewoners, vzw rocsa, Samenlevingsopbouw Gent vzw en de Stad Gent de krachten. Al vlug werden op ‘De Site’ drie projecten gestart in het kader van de stadsubsidie De Wijk Aan Zet: 80 volkstuintjes, een openluchtcinema en een verkeerspark. En het werkte … Hier vindt u een overzicht van de projecten:

30 kippen zorgen niet alleen voor leven op De Site, maar ook voor heel veel verse eitjes die snel hun weg naar vrijwilligers en de Sociale Kruidenier vinden.

Een ontmoetingscontainer is de uitvalsbasis voor de vrijwilligers en bezoekers.

Er is het speelterrein, een reusachtige zandbak, schommels en een speeltoren waar de kleintjes zich kunnen uitleven. Kinderen kunnen er kampen bouwen, klimmen, ravotten,… Er is heel wat spelmateriaal ter beschikking in de materiaalcontainer.

Sinds 2012 is De Site de fiere bezitter van haar eigen bijenkorven. De bijen zorgen voor extra bedrijvigheid op De Site. Als alles naar wens verloopt, is er binnenkort onze eigen ‘Rabot-honing’.

De Site herbergt 160 minimoestuinen en een serre, waarbij een perceel 4 m² in oppervlakte bedraagt. De met oude boordstenen gebouwde bakken staan bovenop de oude fabrieksvloer. Bewoners kunnen een perceel huren voor 150 Torekes per jaar en gebruik maken van het gemeenschappelijke werkmateriaal, of een vormingssessie volgen, verzorgd door de vzw Velt.

Bovenop de voormalige fabrieksvloer zijn er twee stadsakkers. +/- 4000 zandzakjes houden de 3000 kub zwart goud vast. Alles goed voor 3000 m² vruchtbaarheid.

Ook voor de sportievelingen is er plaats. Zij kunnen zich uitleven op het voetbalplein en het BMX-parcours.

De groenten en kruiden die op De Site worden geteeld, gaan naar de Sociale Kruidenier, Eetcafé Toreke en bewoners uit de wijk. Op die manier zet De Site in op het ‘korte keten’-principe: groenten telen én eten in de wijk zonder vervuiling van energie vretende koelkasten of transport. En altijd vers!

Groenten kopen kan met Torekes." (https://stad.gent/samenleven-welzijn-gezondheid/samenleven/samen-doen/tijdelijk-gebruik-van-publieke-ruimte-en-leegstaande-gebouwen/de-site)

Projecten

Rabot op je bord

"Rabot op je bord is een samenwerking tussen stadsakker De Site en de Sociale Kruidenier Pannestraat. Met de oogst en overschotten van verse producten van de sociale kruidenier maken we ambachtelijke heerlijke nieuwe lekkernijen op grootmoederswijze. Dit doen we samen met de klanten van de sociale kruidenier, vrijwilligers van De Site en buurtbewoners. Een deel wordt verkocht binnen de sociale kruidenier aan een klein prijsje, een deel op de Site en een deel aan de Voedselteams. De opbrengsten gaan naar de werking van de Sociale kruidenier om een groter aanbod gezonde voedingswaren te kunnen aankopen. Op 18 juni hadden we de eerste ambachtelijke kooksessie op de stadsakker van De Site. We hebben heerlijke korianderpesto, aardbeienconfituur en rabarbercompote gemaakt. In een mum van tijd was alles verkocht door een aantal enthousiaste buurtbewoners. Het was een succes!" (http://www.rabotsite.be/nl/actueel/61/rabot-op-je-bord-)


Discussie

Ge-integreerde benadering

Gerard Hautekeur:

"Als placemat in het Eetcafé Toreke krijg ik een stratenplan van de wijk Rabot met daarop afbeeldingen van de stadstuinen, de complementaire munt Toreke, het sociale restaurant Eetcafé Toreke, de Sociale Kruidenier en Rabot op je Bord. De placemat, getekend door illustrator Peter Goes, biedt een bondig overzicht van de projecten van Samenlevingsopbouw Gent op het Rabot. ‘De verschillende initiatieven zijn met elkaar verweven en dat maakt ons uniek in de wijk’, stellen opbouwwerkers Nele De Wulf en Dimitri Vandenberghe. ‘Vrijwillige medewerkers aan de stadslandbouw worden beloond met Torekes, de complementaire munt, die ze in de buurt besteden. Wijkbewoners kunnen de geoogste groenten van de stadstuinen met Torekes aankopen. Een groot deel van de oogst is bestemd voor het Eetcafé Toreke, dat groenten van het Rabot op zijn menu plaatst. Een ander belangrijk deel van de oogst van de stadsakker gaat naar de sociale kruidenier, die de verse groenten verkoopt. De niet-verkochte groenten verwerkt de sociale kruidenier samen met andere voedseloverschotten tot nicheproducten, ‘Rabot op je bord’ genoemd. De (bescheiden) winst wordt dan weer geïnvesteerd in de werking van de sociale kruidenier. Al die initiatieven passen in een ruimer verhaal over de opwaardering van de buurt.

Aan alle genoemde projecten participeren bewoners uit de buurt. Voor Samenlevingsopbouw Gent betekende de start met de stadstuinen een kantelmoment: van klassieke participatie naar doe-participatie. Aan de traditionele hoorzittingen en adviesraden hebben kortgeschoolden, leefloontrekkers en mensen zonder papieren geen boodschap. Hen bereik je eerder door dingen te doen en door hen op alle niveaus bij de keuze en de ontwikkeling van die initiatieven te betrekken. In de loop van de drie interviews met telkens enkele maanden tussen merk ik hoe de samenhang tussen de sociale, de ecologische en economische dimensie van het Rabotverhaal almaar sterker uit de verf komt. De verschillende projecten samen vormen de bouwstenen van de buurteconomie." (https://wiki.commons.gent/wiki/Van_Cohousing_tot_Volkstuin)

De cruciale rol van de stadstuinen

Gerard Hautekeur:

"‘Je moet op de stadsakker groenten kunnen oogsten en dus rendement halen, anders haken de deelnemers af. De stadsakkers zijn enerzijds een doel op zich, maar anderzijds staan voor ons de ontmoeting en de solidariteit tussen mensen heel centraal. Onze projecten staan of vallen met de participatie van de mensen in de wijk’, benadrukt Dimitri. ‘De deelnemers aan de stadslandbouw hebben een heel divers profiel. Zo zijn er Turkse vrouwen, mensen zonder papieren en zelfs een dakloze. Via de activiteiten op de site van het Rabot ontstaan er nieuwe banden tussen die deelnemers. Er is iemand in de wijk die Torekes spaart voor de zoon van zijn beste vriend opdat die een fiets zou kunnen kopen. Mensen die jarenlang niets tegen elkaar hebben gezegd, komen via de zorg voor de buurt en het milieu met elkaar in contact. De dakloze die vroeger straal werd genegeerd, wordt nu door bepaalde bewoners bij hen thuis uitgenodigd. Dankzij de Torekes die hij op de site verdient, komt hij vaker onder de mensen en in het sociaal restaurant.

Ook mensen zonder papieren vinden hun inzet in de wijk zeer waardevol. Het is immers nogal contradictorisch dat ze niet mogen werken en geen Nederlandse les mogen volgen, maar dat ze na drie jaar wel perfect geïntegreerd moeten zijn in de samenleving om in aanmerking te komen voor erkenning.’

‘De complementaire munt zette bewoners ertoe aan zich langdurig als vrijwilliger te engageren in de wijk’, vervolgt Dimitri. ‘Cruciaal is dat we via de Torekes mensen betrekken die we vroeger niet bereikten, zowel daklozen als mensen met psychische problemen of ex-psychiatrische patiënten. Het maakt niet uit of iemand traag of hard werkt, ieder krijgt hetzelfde bedrag, afhankelijk van zijn tijdsinzet. De activiteiten op de stadsakker hebben meer effect dan een cursus inburgering.’

Dimitri wijst erop dat verschillende vrijwillige medewerkers op het Rabot in een systeem van collectieve schuldbemiddeling zitten. ‘Ze moeten meestal rondkomen met 30 euro per week. Als ze via hun deelname aan de stadslandbouw, milieuzorg of buurtzorg 10 euro per week kunnen bijverdienen, maakt dat voor hen wel een verschil. Het verhoogt hun beschikbare inkomen en het zijn middelen die ze effectief zelf kunnen besteden. Samenlevingsopbouw verhoogt tegelijk de maatschappelijke participatie: hij slaagt erin mensen te laten meewerken in een buurtproject en dat inhoudelijk ook mee vorm te geven.’ (https://wiki.commons.gent/wiki/Van_Cohousing_tot_Volkstuin)