Recht op Uitdaging

From gentCommonsWiki
Jump to: navigation, search


= het recht om de overheid uit te dagen, regelgeving in 70 Nederlandse gemeeenten

Beschrijving

De Wakkere Burger:

"Een groot aantal Nederlandse gemeenten geeft bewoners en organisaties nu de mogelijkheid om "uit te dagen", vertelt Thijs Harmsen, coördinator bij het netwerk Right to Challenge. “Het netwerk ‘Right to challenge’ is in Nederland gestart in 2014. Toen bestonden er initiatieven in twintig tot dertig gemeenten. Vandaag schatten wij dat er ongeveer zeventig gemeenten bezig zijn met het right to challenge”. Al heeft het op een aantal plaatsen wel een andere naam: buurtrechten, bewonersbod…" (https://www.dewakkereburger.be/nl/artikel/283/right-to-challenge-lessen-uit-nederland)


Discussie

Kritiek of het Recht op Uitdaging ans neoliberaal instrument

Pascal Debruyne en Dirk Holemans:

"burgerbetrokkenheid. Maar anders dan lokale overheden, die antwoorden op behoeftes en eisen van onderuit, lanceert de Vlaamse overheid ‘het recht om uit te dagen’ als top-down initiatief om overheidstaken uit te besteden. Bewonersgroepen of lokale bewegingen krijgen de kans om bepaalde kleinschalige overheidstaken uit te oefenen. Je moet wel aantonen dat je het ‘beter’ kan.

Voorlopig is het onduidelijk wat dat ‘beter’ moet betekenen, en of dat kwalitatief en/of kwantitatief in termen van budget wordt nagegaan. In tegenstelling tot diezelfde praktijk in Utrecht, is het voorstel vaag en ontbreekt visie en omkadering. De vraag of dit niet verantwoordelijkheid afwentelen is in tijden van besparingen, is dan ook terecht.

De vraag of dit niet verantwoordelijkheid afwentelen is in tijden van besparingen, is terecht. De Vlaamse overheid haalt de mosterd bij ‘The Big Society’ in Groot Brittannië onder David Cameron. In tijden van besparingen lanceerde de toenmalige premier in 2010 dit overheidsproject. Burgers en lokale verenigingen op lokaal niveau zouden meer macht krijgen. Het belangrijkste onderdeel van die Big Society was de zogenaamde ‘localism act’, dat verschillende onderdelen – en dus handvaten om macht te decentraliseren naar burgerorganisaties – bevatte zoals ‘the right to challenge’, ‘assets of community value’ (het recht om buurtpatrimonium te beschermen) en ‘neighborhood planning’ (buurtgerichte planning).

De evaluaties in drie rapporten van het ‘Civil Exchange Reports on the Big Society’ waren vernietigend. De ruimte die men liet voor marktspelers in ‘the localism act’, in het recht om te bieden, maakte vooral marktspelers en niet burgers sterker. De hele ‘big Society’-operatie faalde ook om sociale rechtvaardigheid en participatie voor kwetsbare burgers te verhogen. Er is dus voldoende reden om opheldering te vragen van de Vlaamse overheid over haar participatieve omwenteling, niet in het minst omdat er na het Groenboek nog een finaal Witboek volgt. (https://www.apache.be/gastbijdragen/2017/01/10/tussen-droom-en-daad-staat-de-vlaamse-overheid/