Puur Publiek Goed

From gentCommonsWiki
Jump to: navigation, search

= "goederen waarvan de voordelen én niet-exclusief – je kan mensen er moeilijk de toegang tot onteggen – én niet rivaliserend in het gebruik zijn: het gebruik ervan door de ene persoon gaat niet ten koste van het gebruik door anderen".

Voorbeeld

De Sint-Baafsabdij

John Vandaele:

"Pure publieke goederen zijn goederen waarvan de voordelen én niet-exclusief – je kan mensen er moeilijk de toegang tot onteggen – én niet rivaliserend in het gebruik zijn: het gebruik ervan door de ene persoon gaat niet ten koste van het gebruik door anderen. Een verkeerslicht of het weerbericht bijvoorbeeld. Common pool resources zijn publieke goederen waarvan die laatste voorwaarde niet vervuld is: als iemand ervan gebruik maakt, gaat dat wel ten koste van anderen. Type visgrond, gemene weiden of grondwater. Publieke goederen kunnen tastbaar zijn – een stabiel klimaat – maar ook niet tastbaar zoals vrede. Naast deze fnale publieke goederen zijn er ook intermediaire publieke goederen zoals een milieuverdrag of instelling die een publiek goed mogelijk maakt.

De Sint-Baafsabdij kan opgevat worden als een puur publiek goed met bestaanswaarde.

Die worden door de overheid gekocht, niet in eerste instantie omdat ze kunnen worden geconsumeerd, maar omdat mensen waarde ontlenen aan het feit dat ze bestaan. De Sint-Baafsabdij is dat soort van publiek goed, erfgoed van de Vlaamse Gemeenschap. Gered van de ondergang door de investeringen van overheden en burgers. We genieten van haar bestaan, je kan anderen moeilijk beleten er ook van te genieten, en als ik ervan geniet, gaat dat niet ten koste van jouw genot.

Dat laatste klopt niet helemaal, want te veel en luidruchtig bezoek zou de kwaliteit van het genot aantasten: de stilte en sereniteit is juist het waarmerk van de site.

De Buren van de Abdij proberen dat kenmerk te behouden. De Sint-Baafsabdij is een van die schaarse rustige groenige open ruimtes van Gent en eentje met een uniek sereen karakter. Het is onze bedoeling om daarvan te genieten, maar op zo’n manier dat we het karakter ervan niet teloor laten gaan. Dat is de lijn die we van in het begin proberen te volgen. Massa-evenementen, commerciële toestanden… horen er niet thuis omdat ze de sereniteit zouden verstoren. Dit is een plaats waar anders geaarde activiteiten voorrang krijgen op de puur commerciële activiteiten. Daarom vragen we ook nooit inkomgeld, en verkopen we onze dranken en boeken aan democratische prijzen. Het moet een plaats blijven die rust, bezinning en wakkerheid uitstraalt en toelaat.

Dronken gelal kan op andere plaatsen. Daarom mogen er geen drommen mensen zijn, en ook geen muzak. Daarom wordt er ook neen gezegd tegen de vele vragen om er private feestjes te organiseren. Als we dat zouden toestaan, dan zou de plaats een heel ander karakter verwerven. De stuurgroep probeert, samen met de Historische Huizen, een lijn te ontwikkelen die aan die voorwaarden voldoet: zoveel mogelijk mensen laten genieten van die plek zonder het karakter ervan te verstoren zodat de kwaliteit ervan behouden blijft." (Oikos 62, 3/2012)