Prettige Wildernis in Sint-Amandsberg

From gentCommonsWiki
Jump to: navigation, search


Beschrijving

"‘De prettige wildernis’ is een park in wording dat gegroeid is met de bewoners van de buurt. Eigenlijk danken we dit park aan de gedrevenheid en volharding van een groep bewoners die zich als actiegroep verenigd hebben om de bestaande groenzone op een voormalige stortplaats als ecologisch park te bewaren.

Een buurt waar ontmoeten centraal staat, klinkt het motto.

De Rozebroeken te Sint-Amandsberg (deelgemeente van Gent) is een voormalig meersengebied of ‘broeck’ zoals op oude kaarten te lezen staat.

Een groot deel van het huidig park werd vanaf 1930 als stortplaats voor huisvuil gebruikt en nadien met een laag grond bedekt en een tijdlang als ‘populair’ volkstuincomplex gebruikt.

Omwille van de volksgezondheid besliste de stad de volkstuinen te sluiten. Nadien verwilderde het gebied en werd het een soort mélange bizarre zoals de buurtbewoners het zelf omschrijven, met restanten van de vroegere volkstuinen: oude fruitbomen, verwilderde ligusterhagen en spontaan opgeschoten eiken, wilgen, esdoorns...


...


Als landschapsarchitecten prijzen we ons gelukkig dat we voor het ontwerp van het park veel inbreng kregen vanuit de actiegroep en de bewoners. Een goed ontwerp voor het park maak je samen met bewoners.

Dit is een ontwerphouding die niet vanzelfsprekend is voor studiebureau’s, architecten of landschapsarchitecten.

Participatie vraagt openheid, vertrouwen en bovenal wederzijdse erkenning van de kennis en ervaring van de bewoners, van de ontwerper en van de stadsdiensten. Het blijft een evenwichtsoefening, maar het resultaat is een natuurrijk park waarmee de bewoners zich verbonden voelen. Het is niet louter het ontwerp van de landschapsarchitect, het is ook niet louter het ontwerp van de buurt. Het komt tot stand via ontwerpend onderzoek. Het eerste plan noemen we daarom een ‘praatplan’ omdat het dient om het gesprek met de verschillende partners op gang te trekken. Als ontwerpteam stel je je kennis ten dienste van een bewonersgroep om samen tot een beter ontwerp te komen. Met opzet gebruik ik het woord team omdat een opdracht zoals deze kennis vanuit verschillende disciplines vergt. In het team van ‘Fris in het Landschap’ werkten eveneens Ger Londo en Frederik Hendrickx als biologen mee; ‘Architettura’ als architecten en Bjoke Carron als communicatiedeskundige." (https://www.springzaad.nl/litdocs/prettige_ wildernis.pdf)

Meer Informatie